15 Δεκεμβρίου 2016

Στη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Γαλατσίου, κατάλαβα πλήρως το νόημα της παροιμίας: «Εδώ καράβια καίγονται, βαρκούλες αρμενίζουν»! Διότι όλη η μαχητικότητα και η αγωνιστικότητα κάποιων αντιπολιτευομένων αναλώθηκε στους χορηγούς επικοινωνίας του εορταστικού προγράμματος του Δήμου Γαλατσίου.

Συμφωνώ ότι θα  μπορούσαν να μπουν ως χορηγοί επικοινωνίας και τα τοπικά ειδησεογραφικά sites, όπως αναφέρθηκε, που στο κάτω κάτω διαβάζονται κυρίως από Γαλατσιώτες (τουλάχιστον τα αμιγώς «τοπικά»), αλλά δεν είναι και θέμα για να ταραζόμαστε και να ανεβάζουμε πιέσεις!

Ο δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Κιούπης ταράχθηκε σφόδρα, διότι δεν έμεινε ικανοποιημένος από τις απαντήσεις της Διοίκησης στα ερωτήματα που έθεσε για το εορταστικό πρόγραμμα! Απεχώρησε αγανακτισμένος και  αναψοκοκκινισμένος! Ευτυχώς που δεν είχε την χαρά να είναι στο Δημοτικό Συμβούλιο την περίοδο της Διοίκησης Τσίρου, τότε που ο Γιατρός απαντούσε με ένα «Διοίκηση είμαστε, ό,τι θέλουμε  κάνουμε», γιατί δεν θα είχε γλιτώσει το εγκεφαλικό! Τζάμπα νομίζετε έσκουζε τότε η Ελένη Αυλωνίτου και «απειλούσε» να εκτοξεύσει τα 12ποντα;;;;

Απορούν κάποιοι νέοι δημοτικοί σύμβουλοι για τη μικροψυχία και τη μικροπρέπεια που επιδεικνύουν παλαιότεροι δημοτικοί σύμβουλοι κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων και αναρωτιούνται για το «χαμηλό» επίπεδο των διαλόγων…. Τι λέτε τώρα χρυσά μου;;; Κολλέγιο είναι το Δημοτικό Συμβούλιο… Για να μην πω Εκκλησία!!! Αχχχχχ πως ενθυμούμαι εκείνες τις αξέχαστες συνεδριάσεις επί Τσίρου, όπου γινόταν το «έλα να δεις» και ξεκατινιάζονταν όλοι με όλους, μέχρι τις 3 και 4 το πρωί… Ωραίες εποχές!

Ή να θυμηθώ εκείνο το αλησμόνητο «Διοίκηση είμαστε, ό,τι θέλουμε κάνουμε» του πρώην Δημάρχου Κυριάκου, με το οποίο απαντούσε και έκλεινε τα θέματα… Βέβαια, πολλές φορές επικρατούσε άκρα του τάφου σιωπή… Ερωτήσεις, τοποθετήσεις από παρατάξεις αντιπολίτευσης, καμιά απάντηση από Διοίκηση και πάμε παρακάτω… Μεγαλεία σας λέω! Τα θυμάμαι και κλαίω! Είχα λόγο ύπαρξης….

 Έχω παρακολουθήσει επί χρόνια τις συνεδριάσεις στο Γαλάτσι και αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι το δημοκρατικό ήθος δεν είναι ρουχαλάκι που το βγάζουμε και το ενδυόμαστε ανάλογα με τον καιρό, αλλά παντός καιρού πολιτική παιδεία! Αν δεν το ‘χεις και προσποιείσαι ότι το έχεις, γίνεσαι γελοίος το λιγότερο! Και από γελοιότητα βλέπω άφθονη τελευταίως…

Παιδιά, ένα έχω να πω: Ο Φράνκυ (βλέπει Κουνάνης) είναι κοινωνικός εργάτης! Έχει πάρει πάνω του το κοινωνικό έργο του Δήμου, όχι με την έννοια τη διοικητική, αλλά την ανθρώπινη. Τρέχει να βρει σπίτι για άστεγο της πόλης μας (τον τελευταίο), σε συνεργασία με συμπολίτες μας, και είναι πραγματικά συγκινητική η προσπάθεια… Μπράβο του και να είναι πάντα ακμαίος  στην ψυχή και στο πνεύμα!

Στις 9 Ιανουαρίου ανοίγει ο νέος βρεφονηπιακός σταθμός δίπλα στο Δημαρχείο. Είναι πανέτοιμος, αλλά για να μην διαταραχθεί το πρόγραμμα των παιδιών λίγες μέρες πριν κλείσουν για τις γιορτές, η Διοίκηση αποφάσισε η μεταστέγαση να γίνει το νέο έτος.


Καταχωρήθηκε στις Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016